![آئین نامه اجرائی تبصره 13 قانون برنامه اول توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران آئین-نامه-اجرائی-تبصره-13-قانون-برنامه-اول-توسعه-اقتصادی-،-اجتماعی-و-فرهنگی-جمهوری-اسلامی-ایران](/userfiles/Images/LawPic/11479.webp)
آئین نامه اجرائی تبصره 13 قانون برنامه اول توسعه اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
شماره 96652 /ت 164 ک 21/8/1369
سازمان حفاظت محیط زیست
اکثریت وزرای عضو کمیسیون امور زیر بنائی و صنعت هیات دولت در جلسه مورخ 19/6/1369 ، با توجه به اختیار تفویضی هیات وزیران در جلسه مورخ 15/1/1369 ، بنا به پیشنهاد سازمان حفاظت محییط زیست و به استناد تبصره 13 قانون برنامه اول توسعه اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1368 آئین نامه اجرائی تبصره مزبور را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده 1- عبارات و اصطلاحاتی که در این آئین نامه بکار رفته است دارای معانی زیر می باشند:
1- سازمان حفاظت محیط زیست در این آئین نامه اختصارا سازمان نامیده میشود.
2- قانون برنامه اول توسعه اقتصادی ،اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در این آئین نامه اختصارا قانون نامیده میشود.
3- آلودگی یا آلوده ساختن محیط زیست :عبارتست از پخش یا آمیختن مواد خارجی به آب ،هوا ، خاک یا زمین به میزانی که کیفیت فیزیکی یا شیمیائی یا بیولوژیک آنها را بطوری که زیان اور به حال انسان یا سایر موجودات زنده ، گیاهان ، و یا آثار و ابنیه باشد ، تغییر دهد.
4- صنایع آلوده کننده : عبارتست از محل مشخصی که در آن یک یا چند دستگاه یا وسیله به منظور تولید فرآورده ها یا عرضه خدمات مورد استفاده قرار می گیرد و بهره برداری از آن سبب ایجاد آلودگی محیط زیست میشود.
5- وسائل و روشهای مناسب : عبارتست از مناسبترین وسائل یا روشها و یا استفاده از سوختها که کاربرد آنها با توجه به شرایط محلی ،درجه پیشرفت و امکانات علمی و فنی و هزینه های مربوط ،کاهش موثر یا جلوگیری ازآلودگی محیط زیست را امکان پذیر می سازد.
6- میزان ، معیار یا استاندارد : عبارتست از حدود مجاز و مشخصات ویژه ای که با توجه به اصول حفاظت و بهسازی محیط زیست برای محیط زیست ، منابع و آلوده کننده ها ، تعیین میشود.
تبصره 1- برای تعیین میزان ، معیار یا استاندارد ، مفاد مواد 2 – 3- 7-8- آئین نامه جلوگیری از آلودگی هوا مصوب 1354 ، مصوبه 103 شورایعالی حفاظت محیط زیست و ماده 5 آئین نامه جلوگیری از آلودگی آب مصوب 1350 ، ملاک عمل است .
تبصره 2- آلودگی ناشی از مواد پرتوزا و همچنین آلودگی مواد نفتی در دریاها و رودخانه های مرزی از شمول این آئین نامه مستثنی می باشد و مطابق مقررات مربوط در مورد انها اقدام خواهد شد.
تبصره 3- منظور از کارگاهها و کارخانجات در این آئین نامه کلیه کارگاهها و کارخانجات اعم از آلوده کننده و غیر آن می باشد.
ماده 2- سازمان در اجرای این آئین نامه ، کارخانجات و کارگاههای موضوع تبصره 13 قانون را بر حسب نوع منبع و میزان آلودگی و تاثیرات سوءبر محیط زیست ، براساس قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و آئین نامه های مربوط مشخص و اولویت بندی می نماید وانجام تکالیف مقرر و موارد پیش بینی شده در این آئین نامه و نحوه کنترل آلودگیها و جبران زیانهای ناشی از الودگی و ایجاد فضای سبز را به آنها اعلام خواهد نمود.
تبصره – صنایع آلوده کننده مطابق فهرستی است که به موجب تبصره 1 ماده 17 آئین نامه جلوگیری از آلودگی هوا مصوب 1354 و ماده 4 آئین نامه جلوگیری از آلودگی آب مصوب 1350 تعیین شده یا خواهد شد.
ماده 3- کارخانجات و کارگاههای موضوع تبصره 13 قانون موظفند یک در هزار فروش تولیدات و عرضه خدمات خود را در هر سال به حساب جداگانه ای واریز و از محل وجوه این حساب هزینه های مربوط به انجام موارد مقرر در این آئین نامه را پرداخت نمایند.
تبصره 1- مخارج و هزینه هائی که کارخانجات و کارگاهها براساس طرحها ، برنامه ها و دستور العملهای مورد تایید سازمان در اجرای این آئین نامه به مصرف می رسانند ، جزء هزینه های قابل قبول آنان منظور خواهد شد.
تبصره 2- در صورتی که یک در هزار فروش تولید کارخانجات و کارگاهها پس از انجام هزینه های مقرر در این آئین نامه در پایان سال مالی تماما به مصرف نرسیده باشد معادل مانده آن در سالهای بعد قابل هزینه می باشد و جزءهزینه های قابل قبول مالیاتی سالی که وجوه مزبور به مصرف رسیده است احتساب خواهد شد.
تبصره 3- وزارت امور اقتصادی و دارائی بنا به تقاضای سازمان ، میزان درآمد و هزینه های مصرف شده هر یک از کارخانجات و کارگاههای موضوع تبصره 13 قانون از محل یک در هزار فروش تولیدات آنها را در پایان سال مالی به سازمان اعلام خواهد نمود.
ماده 4- سازمان براساس قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و آئین نامه های مربوط طی اخطاریه ای نوع آلودگی و مراتب رفع آلودگی یا تقلیل آن را تا حد استانداردهای تعیین شده ، به صنایع آلوده کننده اعلام می نماید و صنایع مذکور پس از دریافت اخطاریه موظفند نسبت به رفع یا تقلیل آلودگی اقدام نماید ، گواهی مبنی بر اجرای طرح جلوگیری یا کاهش از آلودگی مربوط صادر خواهد نمود که ملاک تشخیص هزینه های انجام شده برای اجرای طرح می باشد.
تبصره 1- عدم تکافوی منابع یک در هزار فروش تولیدات صنایع آلوده کننده مانع انجام تکالیفی که این گونه صنایع بموجب ماده 11 قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست و آئین نامه مربوط ،در جهت جلوگیری از آلودگی دارند نخواهد بود.
تبصره 2- کارخانجات و کارگاههایی که منبعد راه اندازی می گردند موظفند قبل از شروع بهره برداری و فروش تولیدات نسبت به اجرای طرح تصفیه فاضلاب یا نصب الکتروفیلتر و دستگاههای کنترل آلودگی و سایر تدابیر لازم ، اقدام نمایند. کارگاهها و کارخانجات موضوع این تبصره در زمان بهره برداری و فروش تولیدات صرفا می توانند هزینه های مربوط به اداره ، نگهداری و به روز رساندن تاسیسات کنترل آلودگی و ایجاد فضای سبز را از محل وجوه حاصل از یک در هزار موضوع تبصره 13 قانون ، پرداخت نمایند.
ماده 5- مجتمع های صنعتی و کارخانجات بزرگ موظفند در مواردی که سازمان ضروری تشخیص دهد با استفاده از وجوه موضوع ماده 3 این آئین نامه اقدامات زیر را انجام دهند:
1- نصب دستگاهها و ایستگاههای اندازه گیری و کنترل آلودگی هوا و یا ایجاد آزمایشگاه و سیستمهای آزمایش آب و فاضلاب .
2- انجام مطالعات وتحقیقات کاربردی جهت پیشگیری و کنترل آلودگی ناشی از فعالیت منابع آلوده کننده یا تولیدات ،با نظارت و در قالب طرحهای مورد تایید سازمان
3- تهیه و تامین تجعهیزات ووسائل مناسب برای پیشگیری و جلوگیری موثر از آلودگی ، تحت نظارت سازمان
ماده 6- کارخانجات وکارگاههامی توانند بصورت منفرد ، مشترک یا مجموعه ویا درچارچوب شهرکهای صنعتی با استفاده از وجوه موضوع ماده (3) این آئین نامه وتحت نظارت سازمان در خصوص تهیه و تآمین تجهیزات و امکانات لازم جهت پیشگیری و جلوگیری از آلودگی ها و جبران زیان ناشی از آنها و همچنین پرداخت هزینه های کارشنا سی و خدمات فنی رفع آلودگی و ایجاد فضای سبز اقدام نمایند . هزینه های مزبور با تآیید سازمان جزء هزینه های قابل قبول مالیاتی ،محسوب خواهد شد.
ماده 7 – وزارتخانه ها ی صنعتی ذیربط موظفندماشین آلات ،تجهیزات و لوازم مورد نیاز در زمینه جلوگیری و کاهش آلودگی ناشی از فعالیت صنایع آلوده کننده را حسب مورد به گونه ای تعیین یا تایید نمایند که تامین کننده میزان ، معیار یا استانداردهای زیست محیطی مصوب ، باشند.
ماده 8- سازمان در مواقع لازم روشها ووسائل مناسب جهت رفع یا کاهش موثر آلودگی و جبران خسارات وارده به محیط زیست ( از قبیل مرگ و میر آبزیان و سایر جامنواران وحشی ، نشت گاز یا مواد شیمیائی ، تخلیه فاضلاب به رودخانه ها و آبهای تحت الارضی ) در یک منطقه ، استان یا شهر براساس طرح مصوب و با تعیین سهم هر یک از کارخانجات و کارگاهها در اجرای طرح مذکور اعلام می نماید . هزینه های اجرای طرحهای موضوع این ماده از محل مازاد وجوه موضوع تبصره 13 قانون که برای کنترل و جبران آلودگی کارگاهها و کارخانجات مشمول ، زائی می باشند ، تامین می گردد.
تبصره 1- طرحهای موضوع این ماده به تصویب کمیسیونی مرکب از مدیران کل مسکن و شهرسازی ، صنایع ، معادن و فلزات ، صنایع سنگین ، نیرو ، کشاورزی ، جهاد سازندگی ، برنامه و بودجه و حفاظت محیط زیست خواهد رسید . مدیر کل حفاظت محیط زیست هر استان سمت دبیرکمیسیون مربوط را دارد.
تبصره 2- در صورتی که وجوه حاصل از یک در هزار فروش تولیدات ، هزینه های مربوط به جبران خسارات وارده را تامین ننماید جبران خسارات مطابق مقررات مربوط به عمل خواهد آمد .
ماده 9- سازمان براساس شرایط محلی و موقعیت استقرار کارخانجات و کارگاهها نحوه ایجاد فضای سبز مورد نیاز و برنامه زیبا سازی محیط را تعیین و به کارخانجات و کارگاهها اعلام خواهد نمود. کارخانجات و کارگاهها موظفند براساس طرحها و دستور العملهای تعیین شده در موعد زمانی مقرر نسبت به ایجاد فضای سبز و زیبا سازی محیط اقدام نمایند.
تبصره 1- ایجاد فضاهای سبز مورد نیاز در داخل محدوده خدمات شهری براساس طرحهای مصوب کمیسیون موضوع ماده 5 قانون تشکیل شورایعالی معماری و شهر سازی ایران انجام خواهد گرفت .
تبصره 2- میزان فضای سبز مورد نیاز کارخانجات و کارگاههائی که بیش از یک هکتار زمین در اختیار داشته باشند حداکثر 25% مساحت کل آن کارخانجات و کارگاهها می باشد .
ماده 10- سازمان اولویت انجام هزینه های موضوع این آئین نامه را بر حسب منطقه و رشته تولید کارخانجات و کارگاهها تعیین و به آنها اعلام خواهد نمود.
ماده 11- سازمان در مواقعی که لازم تشخیص دهد از صنایع آلوده کننده و کارخانجات و کارگاهها بازرسی به عمل می اورد و بر نحوه انجام تکالیف مقرر در این آئین نامه ، نظارت خواهد نمود ، مسئولان و صاحبان صنایع مذکور موظف به همکاری با کارشناسان و ماموران سازمان می باشند ، ودر صورت درخواست ، باید اطلاعات و مدارک مورد نیاز را در اختیار سازمان قرار دهند.
ماده 12- سازمان امور اداری و استخدامی کشور با توجه به وظایفی که سازمان محیط زیست در اجرای تبصره 13 قانون بر عهده دارد ، عند الاقتضا در تشکیلات و پستهای سازمانی آن تجدید نظر خواهد نمود
ماده 13- انجام وظایف و اختیارات سازمان در ارتباط با این آئین نامه در استانها حتی المقدور از طریق ادارات کل حفاظت محیط زیست استان صورت خواهد گرفت .
این تصویبنامه در تاریخ 7/8/1369 به تایید مقام محترم ریاست جمهوری رسیده است .
معاون اول رئیس جمهور – حسن حبیبی
نوع : آیین نامه
شماره انتشار : 13317
تاریخ تصویب : 1369/06/19
تاریخ ابلاغ : 1369/08/29
دستگاه اجرایی : سازمان حفاظت محیط زیست -
موضوع :
منبع : وب سایت قوانین دات آی آر (معاونت آموزش دادگستری استان تهران)
تعیین نماینده ویژه رئیس جمهور جهت طرحهای مشمول مفاد تبصره 22 قانون بودجه سال 1369 کل کشور اصلاحیه ماده یک آئین نامه اجرائی بخش معافیت تحصیلی قانون خدمت وظیفه عمومی مصوب 1363 7 29